Hatay Cebrail Mahallesi’nde 20 kişinin öldüğü Huzur Apartmanı’ndan kendisini ve ailesini gardırop demiri ile açtığı delik sayesinde kurtaran emekli Emniyet Müdür Yardımcısı İdris Kan, yaşadıkları korku dolu anları anlattı. Yaklaşık 10 yıldır Hatay’da yaşadığını söyleyen Kan, “Deprem günü gece eşim uyandırdı beni, ‘Kalk deprem oluyor’ dedi. Ben dedim geçer herhalde, çok sallandı. Anlatamıyorum, o kadar hızlandı ki. Yataktan hanım ile kalkamadık bile. Daha sonra binanın çökme seslerini duymaya başladık, sonra çöktü. Hanıma ‘Hakkını helal et’ dedim. Ölümü bekledik. Artık sesler kesildi, toz duman oldu. Hareket edemiyorduk. Binamız 6 katlıydı, biz 2. katındaydık. Yan taraftaki odada çocuğumuz yatıyordu. O da yataktan düşmüş. Kitaplık yaptırmıştık, rafın içerisine girmiş. Ona sorduk ‘İyi misin?’ diye, iyi olduğunu söyledi. Yan tarafta da bizim misafirlerimiz vardı. İrtibatı onlarla kurduk. Komşularımız ile iletişim kurduk. Beklemekten başka yapacak hiçbir şeyimiz yoktu” ifadelerini kullandı.
“Elbise asma boruları ile betonu kırdım, gövdemi çıkardım”
Kendisini ve ailesini nasıl kurtardığını anlatan İdris Kan, “Ben 8 buçuk saat kaldım enkazda. Ufak bir delik gördüm. Sürünerek geri geri geçtim. Çıktım gardırobumuz devrilmişti, onun elbise asma boruları vardı. Ben borular ile o deliğe vura vura betonları kırdım, ufak deliği genişlettim. Onların hepsini çıkarıp ayaklarımı dışarı doğru salladım. Gövdemi de çıkardım. Çıktım sonra eşime de dedim, o da sürünerek çıktı. Oğlum bağırıyordu ‘Baba beni de çıkar’ diye. Haberi alınca tanıdıklarımız geldi. Bir arkadaşımız çocuğun olduğu duvarı kırdı. Tabii bunlar kendi imkanlarımız ile oldu. Her yer yıkılmıştı, o saatte ekip yoktu. Sonra oğluma sarıldım, ‘Allah seni bağışladı’ dedim. Yengem ile yeğenimi de kurtardık” diye konuştu.
“Bu binada oturmakla hata yaptık”
Depremde yıkılan binada oturmakla hata ettiklerini söyleyen İdris Kan, “Herkese şunu söylüyorum, artık kentsel dönüşümleri yapmak lazım. Biz bu binaya 11 yıl önce girdiğimizde yapılması gerekliydi. Bu bina depreme çok zor dayanır deniliyordu. Biz kendimiz intihar ettik. Eğer çocuğum ölseydi bunun vicdan azabı bende olacaktı. Bu binada oturmakla en büyük hatayı yaptık. Belliydi yıkılacağı bu binanın. Kentsel dönüşüme girmedi. Tabii maddi imkansızlıklar, maliyetler yükseldi, kimse yanaşmadı. Her şey ekonomiye bağlı olduğu için. Şimdiki aklım olsa kentsel dönüşüme uğramamış binalarda asla oturmam. Arkamızda kentsel dönüşümlü bir bina var, o bina hasarlı ama sonuçta insanlar yaşadı yani” şeklinde konuştu.
