İzmir’de bir hastanede özel şirket elemanı olarak çalışan temizlik görevlisi genç kadın, mesai arkadaşıyla sarmaş dolaş gezip öpüştüğü iddiasıyla tazminatsız kovuldu. 4857 sayılı Kanun’un 25/II maddesinde düzenlenen ‘ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller‘ kapsamında işten çıkarılan kadın işçi, İş Mahkemesi’nin yolunu tuttu. İş sözleşmesinin haksız ve gerçeğe aykırı olarak feshedildiğini, iddia edilen olayların gerçek dışı, kurmaca ve iftira niteliği taşıdığını, hakkı olan ihbar tazminatını alamadığını belirterek iş sözleşmesinin fesih kodunun düzeltilmesine ve ihbar tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etti.
Davalı şirket avukatı, davacının mesai saatleri içerisinde dava dışı Ü.G. ile birlikte uygunsuz davranışlar sergilediğini ve bu olayın kamera kayıtlarından tespit edildiğini, kamera kayıtları ile tespit edilen husus üzerine davacı ve diğer dava dışı personeller hakkında müvekkili şirket tarafından disiplin soruşturması başlatıldığını hatırlattı. Davacının yazılı savunma vermekten imtina ettiğini, şirket tarafından davacının ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan hâllerinden dolayı iş sözleşmesinin haklı nedenle, derhal tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini öne sürdü. Davacının feshe konu olan bu davranışlarının şirketin hizmet verdiği projedeki müşterisine karşı olan imajını ve ticari itibarını zedelediğini savunarak davanın reddini istedi. İş Mahkemesi, davanın kabulüne hükmetti. Davalı şirket kararı istinafa taşıdı. Bölge Adliye Mahkemesi, mesai arkadaşlarının öpüşmek için değil konuşmak amacıyla odaya girdikleri gerekçesiyle itirazı geri çevirdi.
Yıllar süren davada son sözü Yargıtay 9. Hukuk Dairesi söyledi. İş Mahkemesi’nce hazırlatılan bilirkişi raporunda; davacı ile birlikte üç kişinin bayram arifesinde mesaiye kaldığı, davacı ve üç çalışan işçinin desk alanında bir arada bulundukları sırada davacının Ü.G. isimli çalışana sarıldığı, öptüğü, birbirlerine sarılmış bir şekilde koridorda ilerlerken odaların kapılarını yokladıklarının görüldüğü hatırlatıldı. Davacının ve Ü.G.’nin desk alanının yanında bulunan bir odaya 15.45 saatinde girdiği, 16.01 saatinde odadan birlikte çıkarak H.M. ve N.G. isimli işçilerin bulunduğu alana gittiklerinin tespit edildiği vurgulandı. Davacının mesai saati içinde bu şekildeki eylemlerinin, çalıştığı yerin hastane olması da göz önüne alındığında; 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(e) hükmüne göre doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış kapsamında kaldığı dile getirildi. Bu hâliyle çıkış kodunun, 4857 sayılı Kanun’un 25/II-(e) hükmüne uygun olduğu ve davalı işverenin, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği anlaşıldığı, davacının çıkış kodunun düzeltilmesi talebinin ve ihbar tazminatı alacağının reddi gerekirken kabulüne karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna dikkat çekildi.
Daire, oy birliği ile mahkeme kararını bozdu.
