Babasının ölümünden sonra yetim aylığı alan genç, vergi borcunu ödeyemeyince hakkında icra takibi başlatıldı. Yetim aylığına uygulanan haczin hukuksuz olduğunu öne süren genç, idare mahkemesine müracaat etti.
Mahkeme, davacının muhtelif vergi borçları nedeniyle yetim aylığı hesabına uygulanan haczin kaldırılması ve haczedilen tutarın iadesini yasaya uygun buldu.
Vergi dairesi karara itiraz edince devreye giren Bölge İdare Mahkemesi kararı yerinde buldu. Vergi Dairesi Başkanlığı bu kararı da temyiz edince devreye Danıştay 3. Dairesi girdi.
2022 yılında emsal nitelikte bir karara imza atan Danıştay, yetim aylığının vergi borcundan ötürü kesilemeyeceğine hükmetti.
Kararda şöyle denildi: “Davacının bir kısım vergi borçlarının tahsili amacıyla 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmakta olan babasının vefat etmesi nedeniyle 01/07/1993 tarihinden itibaren almış olduğu ölüm aylığının 1/3’ünün 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulu Hakkında Kanunun 71. maddesi uyarınca haczedildiği anlaşılmıştır. 5434 sayılı Kanun çerçevesinde ölüm aylığı alanların ödemelerine devam edileceği belirtildikten sonra işlemlerin nasıl yapılacağının sayma usulü ile belirlenmiş olduğu ve bu sayılan hükümler içerisinde hacizle ilgili herhangi bir düzenleme yer almadığı ortadadır.
5510 sayılı Kanun çerçevesinde değinilen aylık ve gelirlerin haczedilebilmesi borçlunun muvafakatine bağlandığı halde davacının bu yönde bir muvafakatinin bulunmadığı anlaşıldığından uygulanan hacizde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılmış, yapılan kesintinin iadesine karar verilmiştir. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının onanmasına hükmedilmiştir.”
