Tunceli’de 5 Ocak 2020’den bu yana ulaşılamayan üniversite öğrencisi Gülistan Doku ile ilgili soruşturmada 700 gündür sonuç alınamadı. Kadınların katledildiğini gördükçe kardeşine dair korkularının arttığını söyleyen Aygül Doku, “Bu ülkede kadına karşı çok acımasızca davranılıyor ve katlediliyor. Biri metronun ortasında bıçakla biri kılıçla diğeri kadını öldürüp üzerine beton döküyor. Bir başkası çöp konteynerine atıyor. Bu durumları gördüğümde, Gülistan konusunda daha da çok korkuyorum” dedi.
Munzur Üniversitesi Çocuk Gelişimi Bölümü 2’nci sınıf öğrencisi Gülistan Doku’dan, 5 Ocak 2020 sabahı kaldığı yurttan ayrıldıktan sonra haber alınamadı. Diyarbakır’da yaşayan ailesi, Gülistan’ın kaybolduğu gün Tunceli’ye gelip güvenlik güçlerine ihbarda bulundu. Gülistan’ın en son görüldüğü Uzunçayır Baraj Gölü’nde ve Sarısaltuk viyadüğü etrafında; AFAD, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığı, Ankara, Denizli, Diyarbakır, İstanbul, İzmir, Konya, Malatya, Manisa ve Kahramanmaraş büyükşehir belediyeleri ile sivil toplum kuruluşları, üniversiteler ve gönüllülerinden oluşan 542 kişilik personel, 88 araç, 38 bot, 10 ROV cihazı, 6 dron, 4 sonar ve 3 arama köpeği ile yapılan çalışmalara rağmen Gülistan’dan ize rastlanılmadı ve çalışmalar sonlandırıldı.
‘GÜLİSTAN NEREDE?’
Aygül Doku, 700 gündür kardeşi Gülistan’ı aradıklarını dile getirerek, “Ben o günden beri Türkiye’nin gündemini çok yakından takip ediyorum. Bu ülkede kadına karşı çok acımasızca davranılıyor ve katlediliyor. Biri metronun ortasında bıçakla biri kılıçla diğeri kadını öldürüp üzerine beton döküyor. Bir başkası çöp konteynerine atıyor. Ben bu durumları gördüğüm zaman Gülistan konusunda daha da çok korkuyorum. Kız kardeşimin başına ne gelmiş olabilir, bu kadar gündür açığa çıkmayacak kadar? Ben ve ailem 700 gündür uyuyamıyoruz. Bunu sadece cümle kurmak için söylemiyorum, ne acılar çektiğimiz biz biliyoruz. Bir ayağımız burada bir ayağımız memleketimiz Diyarbakır’da. 700 gündür ‘Gülistan Doku nerede?’ diyorum. Bugün tekrar ‘Nerede’ diye sorarak bütün ülkenin Gülistan’a sahip çıkmasını istiyorum. Eğer bugün Gülistan bulunmuyorsa evinizdeki çocuklarınız güvende değil bunu da bilmenizi istiyorum. Her gün Gülistan’ı aramak ve nerede olduğunu öğrenmeye çalışmanın duygusunu nasıl tarif edip anlatacağımı bilmiyorum. Zainal Abarakow, Gülistan’ın hayatına girmeseydi biz bugün bu acıları yaşamıyor olacaktık” dedi.
‘KÜBRA EREN’İN BULUNMASINI UMUT EDİYORUM’
Diyarbakır’da 13 Kasım’da alışveriş yapmak için evinden ayrılan ve haber alınamayan Kübra Ekin’i duyunca acılarının tazelendiğini söyleyen Doku, “Diyarbakır’da Kübra adında bir kadın arkadaşımız kayboldu hala da bulunamadı. Ailesine sabır diliyorum ve yetkililerin onu bulmasını umut ediyorum. Onun kayıp haberini okuyunca benim içime bir umut doğmadı çünkü ben 700 gündür avuç içi kadar her köşesi mobese olan bir kentte kardeşimi arıyorum. Eğer Gülistan Doku bulunsaydı ben bugün Kübra da bulunur, diyebilecektim. Biz Gülistan’ı kaybetmeden önce kendi halinde yaşayan bir aileydik. Bayramda, tatillerde toplanırdık daha sonra hepimiz farklı illerde okuluna ya da işine giderdi. İnanın Gülistan kaybolduğundan beri ben annemi arayamıyorum. Annemden uzak olduğumda ona ‘Nasılsın’ diyemiyorum çünkü o soruyu sorduğumda ağlayacağını iyi biliyorum. Babam, ağabeylerim ve kız kardeşlerim perişanlar. Ölüm olur ‘Öldü’ dersin, öldürüldüyse ‘Öldürüldü’ dersin ya da bir yerde ‘Yaşıyor orada’ dersin ama bu karanlıkta hiçbir şey bilmeden 700 gün beklemek olağanüstü bir şey” diye konuştu.
