Özel eğitim kurumunda spor koordinatörü olarak çalışan M.A., misafirlerin de katıldığı değerlendirme toplantısında amirlerinin iş bilmez ve yetkisiz olduğunu söyleyince işten çıkarıldı. Kurum yönetimi fesih bildiriminde, ‘İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarf etmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulundunuz. Çalışma arkadaşlarınıza yönelik üslubunuza dair defalarca uyarılmanıza rağmen aynı tutumu sürdürdüğünüz için sizinle çalışmamız beklenemez’ ifadelerine yer verildi. İş Mahkemesi’nin kapısını çalan M.A., iş akdinin davalı kurum tarafından raporlu olduğu dönemde feshedildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini istedi. Davalı kurum, davacının çalışma süresince diğer çalışma arkadaşları ile üslubu nedeniyle sürekli olarak sorun yaşadığını, bu konuda defalarca kez amirleri tarafından uyarıldığını öne sürdü. Son değerlendirme toplantısında sarf ettiği sözler sebebiyle çıkarıldığı dile getirildi. İş Mahkemesi, davalı aleyhine açılan davanın kabulü ile davalı işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine hükmetti. Kurum avukatı kararı istinaf edince devreye giren Bölge Adliye Mahkemesi (BAM), emsal nitelikte bir karara imza attı.
Bir personelden mesai arkadaşları ve yöneticilerine karşı üslup konusunda hassas davranması gerektiğine dikkat çekilen BAM kararında, davacının amirlerine karşı eleştiri ve kaba söz sınırlarını aşan ifadeler kullandığı hatırlatıldı. Kararda şöyle denildi:
“İdari birim amirleri ve davalı kurum yöneticilerinin iş bilmez kimseler olduğu ve görevlerinde hiçbir yetkinliklerinin bulunmadığı yönündeki ifadeler ortadadır. Bu ifadelerin çalışma ortamında, davalı kurum yöneticileri ve misafirlerin bulunduğu etkinlikte söylenmiş olduğu, davacının konuşmalarının, işyeri çalışanları, idari olarak davalı kurumu yönetenlerin bulunduğu ortamda söylenmiş olması nedeniyle, davacının sözlerinin eleştiri ve kaba söz sınırını aştığı anlaşılmıştır. İşin işleyişine yönelik eleştiri mahiyetinde de olmadığı, eleştiri hakkı sınırlarını aşan, işveren ve işçi arasında huzursuzluğa sebep olacak nitelikte ifadeler olup, her ne kadar bu ifadeler davalı işverene haklı sebeple fesih hakkı tanıyacak ağırlıkta olmasa da objektif şartlar altında davalı işverenden iş ilişkisinin sürdürülmesinin beklenemeyeceği ortadadır. Davacının davranışı sebebiyle feshin geçerli nedene dayandığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Davalının bu yöndeki istinaf sebebi yerindedir. Davalı vekilinin istinaf sebepleri yerinde olduğundan, İş Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine hükmedilmiştir.”
