Ankara’nın Kahramankazan ilçesinde yaşayan ressam Ayfer Bozkurt, çocukluk yıllarında soba kömürleriyle başladığı resim çalışmalarını sanat yolculuğuna dönüştürdü. İlkokuldan sonra eğitimine devam edemeyen Bozkurt, doğayı öğretmeni olarak gördüğünü belirterek, insanların yüzlerindeki yorgunlukları, mutlulukları ve yaşam izlerini eserlerine aktardığını söyledi. Köyünde şalvarıyla katıldığı ilk serginin ardından “Şalvarlı Picasso” lakabıyla tanınan Bozkurt, sanatın kendisi için bir tutku ve içe dönük yolculuk olduğunu ifade etti.
“Resme çok aşığım”
Gördüklerinden ve duyduklarından esinlenerek resimler yaptığını ifade eden Ayfer Bozkurt, “Kahramankazan, Tekke köyünde doğdum. Resme çocukluğumdan beri hep hayranım. Televizyonda gördüğüm ressamlar, dinlediğim şarkılardan esinlendiğim şeyleri hep böyle küçük küçük kağıtlara çizmeyi çok severdim. Çocukluğumdan beri resme hep bir hayranlığım var. Resme çok aşığım diyebilirim. İlkokuldan sonra eğitime devam edemedim ama doğa benim öğretmenim oldu. İlk başlarda resim yaparken soba tutuşturduğumuz, ocak yaktığımız kömürlerden kara kalem çalışmaları yaptım. Sonra da kuzenlerimin, kardeşlerimin artan boyalarıyla devam ettim” diye konuştu.
“Sergi sırasında şalvarımla gittiğim için bana Şalvarlı Picasso lakabını taktılar”
Bozkurt, okul müdürünün kendisini keşfetmesinin ardından katıldığı ilk sergide köyüne özgü şalvarıyla yer alması ve eserlerinin Picasso’nun çalışmalarına benzetilmesi nedeniyle kendisine “Şalvarlı Picasso” denildiğini belirterek, “2006 yılında Haydi Kızlar Okula kampanyası diye bir projemiz varmış. Okul müdürümüz Erdem Peker ve öğretmen arkadaşlar o gün bize gelmişler. Gelince de duvardaki resmi görünce ‘Bunu kim yaptı?’ demişler, babam da ‘Benim kızım yaptı’ demiş. Benimle o gün tanıştılar ve bana önayak oldular. O gün benim resimlerimi götürerek, sergi açmamı sağladılar. Sergi sırasında ben şalvarımla, köylü halimle gittiğim için bana ‘Şalvarlı Picasso’ lakabını taktılar. O günden beri Şalvarlı Picasso’yum” dedi.
“Eserlerimde ilk önce yaşanmışlıkları yansıttım”
Resmi en sevdiği arkadaşı olarak gördüğünü ve insanların yorgunluklarını, yaşanmışlıklarını okuyup resme aktardığını belirten Bozkurt, “Eserlerimde ilk önce yaşanmışlıkları yansıttım. İnsanların yüzlerindeki ifadeleri, yorgunlukları, çileleri ya da mutlulukları gözlerinden ve bakışlarından okuyabiliyordum. O yorgunlukları, tarlaya gidişlerimizi ve dönüşlerimizi eserlerime yansıttım. Resim yani inanılmaz bir yolculuk. Resim benim en sevdiğim arkadaşım ve bu benim en sevdiğim yolum. Hayalin sonu neresi bilmiyorum ama daha güzel yerlere ulaşabilmek, daha güzel insanların ruhlarına dokunabilen eserler yapmak” ifadelerini kullandı.
“İnsanın içindeki azim ve yetenek tüm engelleri aşabilir”
İmkanlar kısıtlı olduğunda bile gayret ve azimle engelleri aşıp başarının geleceğini söyleyen Bozkurt, “İlk sergimde çok heyecanlıydım. Çünkü hayatımda ilk defa bir sergi gördüm ve gittiğim sergide kendi sergimi gördüm. Mutlaka herkesin bir yeteneği var. Bunu bir gayretle ortaya çıkarmaları lazım. Şanslar bize yardım etse de mutlaka tabanında bir gayret lazım. İmkanlar kısıtlı olabilir ama insanın içindeki azim ve yetenek tüm engelleri aşabilir. Ben bu sefer bütün duygularımı kubiklere gizledim ve bununla çok güzel bir içe dönük yolculuk yaptım. Kubikler ve kervanlar benim bu seferki eserim oldu. Çok içime sinen bir eserim oldu. Umarım çok güzel yolculuklar yapmak nasip olur bu sanat yolculuğunda” dedi.
