Alınan bilgiye göre, Yenişehir Mahallesi Karanfilli Sokak’ta bulunan 4 katlı binada oturan vatandaşlar, gece saatlerinde yapının kolon ve kirişlerinden sesler gelmesi üzerine durumu 112 Acil Çağrı Merkezi’ne bildirdi. İhbar üzerine bölgeye itfaiye, polis ve zabıta ekipleri sevk edildi. Polis ekipleri çevrede güvenlik şeridi oluştururken, bina tedbir amacıyla hızla boşaltıldı.
Olay yerine çağrılan AFAD ekiplerince binada ve bitişiğindeki inşaatın temel kazı alanında inceleme yapıldı. İncelemeler sonucunda çökme riski bulunduğu tespit edilen binanın yıkılmasına karar verildi. Güvenlik gerekçesiyle vatandaşların içeriden eşyalarını almasına izin verilmezken, 4 katlı yapı ekiplerin gözetiminde yıkıldı.
“Bir şeyler oluyor Kemal, ev kayıyor galiba”
Binada 21 yıldır ikamet eden Tülay Aydın, İHA’ya yaptığı açıklamada, gece saatlerinde bir gürültü duyduklarını ve binanın kaydığını hissettiğini söyledi. Durumu eşine ve ev sahibine bildirdiğini anlatan Aydın, “Bir şeylerin olduğunu tahmin ettim ve eşime söyledim. ‘Bir şeyler oluyor Kemal, ev kayıyor galiba’ dedim. Sonra eşim aşağı indi. ‘Tülay bir şey oluyor’ dedi. Ev sahibime söyledim. ‘Ev gidiyor koşun’ dedi. Eşim çantamı almaya girdi. Başka da bir şey yok” dedi.
“21 yıllık evimiz bir gecede yok oldu”
Güvenlik gerekçesiyle evden hiçbir eşya alamadıklarını ifade eden Aydın, “Bunlar benim portmantoda namaz kıldığım kıyafetlerimdi, onlarla çıktım. Hepimiz öyle aynı böyle kıyafetlerleyiz. Üst kattakiler zaten uyumaya çalışıyorlarmış. Onları da bağırarak çıkardım. Evin nereye yatacağını anlayamadıkları için yıkıldığını söylediler. Bize tam bilgi vermediler ve anlamadık. Her şeyimiz gitti. 21 yıllık evimiz bir gecede yok oldu. Çocuklar okula başlayacak ve hiçbir şey yok” diye konuştu.
“Çatır çatır sesler gelmeye başladı”
Nebiye Kurtuldu ise binada daha önce de kayma hissettiğini ancak ihtimal vermediğini dile getirerek yaşadığı panik anlarını şöyle anlattı: “Zaten normalde bina kayıyormuş gibi hissederdim ama ihtimal vermezdim. Dün gece de kapı dikkatimi çekti. ‘Kapı neden oynamış?’ dedim. Bina yatmaya başlamış ama kapı sabit duruyor. Ama ben yine önemsemedim, gittim yattım. Alt kattaki kiracımız aşağı inmiş. Eşine söylemiş. Bina aşağıdan çatlamaya başlamış. Su boruları patlamış. Dükkanda çatlamalar olmaya başlamış. Görümcem de beni uyarmak için bağırıyordu ama ben uyku sersemiydim, ne yaptığımı bilemedim. O ara da çatır çatır sesler gelmeye başladı. Çok korktuk, zaten sonra da binaya sokmadılar. Eşyalarımızı alamadık. Çantam hazırdı. Kimliğim zaten hep yanımdaydı. Ben diyordum da kimse bana inanmıyordu. ‘Bu bina gidecek’ diyordum, hep içime doğdu ama ihtimal vermedim. Keşke bir tahliye durumu olsaydı. Yan taraftaki inşaatın ustalarına da söylemiştim. ‘Ev sallanıyor, çok sallanıyor’ dedim. ‘Abla senin psikolojin bozuk’ dediler. ‘Burası beni korkutuyor’ demiştim.”
