Almanya Federal İstatistik Ofisi’nin verilerine göre, 83 milyon nüfuslu Almanya’da her yıl yaklaşık 350 bin kişi evleniyor. Bunların 130 bine yakını, yani yaklaşık yüzde 37’si ise boşanmayla sonuçlanıyor. Uzun ve mutlu bir evlilik dileyen Alman çiftler, çözümü köprülere aşk kilidi asmakta buluyor. Son 9 yılda aşk kilitlerinin sayısı iki kattan fazla artış gösterdi. 2014 yılında kilitlerin toplam ağırlığı 1,9 ton, sayısı ise yaklaşık 15 bin olurken 2025 itibarıyla köprüye asılan kilit sayısı 50 bini aşarak toplam ağırlığı 5 tonu buldu.
Frankfurt Belediyesi yetkilileri kentin içinden geçen Main Nehri üzerindeki Eiserner Steg yaya köprüsünde Eiserner Steg’e asılan metal kilitlerin köprüye “aşk yükü” getirdiğini, şu anda bu yükün köprü tarafından taşınabildiğini belirtiyor. Ayrıca kente gelen turistlerin de köprüye gelerek bu geleneğe uymasından memnuniyet duyulduğu ifade ediliyor.
Aşk kilidi geleneği, özellikle İtalyan yazar, senarist ve film yönetmeni Federico Moccia’nın 2007 yılında yazdığı Ho voglia di te (Seni İstiyorum) adlı romanının sinemaya uyarlanmasının ardından dünyaya yayıldı. Filmde, çiftlerin Roma’daki Ponte Milvio Köprüsüne kilit asıp anahtarını Tiber Nehri’ne atarak aşklarını mühürledikleri sahne büyük ilgi gördü. Böylece İtalya’da başlayan bu gelenek kısa sürede farklı ülkelere yayıldı.
Bugün Sibirya’dan İrlanda’ya, Japonya’dan Balkanlar’a kadar pek çok yerde görülen bu gelecek aslında yüz yıllardır bilinen “dilek ağacına bez bağlama” geleneğinin modern bir yorumu olarak değerlendiriliyor. Şaman kültüründen gelen bu eski inanış, günümüzde köprülere asılan aşk kilitleriyle adeta modern bir hurafe haline dönüşmüş durumda.
