Onikişubat ilçesi 5 Nisan Mahallesi’nde yaşayan Hatice İnekçi (48), Semanur (27) ve Sefa (24) adında, doğuştan işitme ve konuşma engelli, ayrıca görme yetileri de günden güne azalan iki evladına baktığını ve anne kelimesini hiç duymadığını söyledi.
Bir anne olarak evlatlarına bakmaktan mutlu olduğunu belirten anne Hatice İnekçi, “Benim iki tane engelli çocuğum var. İkisi de konuşamıyor, duymuyor ve görme yetileri yüzde 40. Görme yetileri ise her yıl düşüyor. Bir anne olarak çaresizim. Gün içinde onların yemekleri ile temizlikleri ile uğraşıyorum. Onlarla bol bol vakit geçiriyorum. Onları bırakıp dışarı çıkamıyorum. Evin içinde kendi dilimiz, kendi hareketlerimiz var ve o şekilde anlaşabiliyoruz. Bazen kalkıp gösteriyorlar. Yazmaya çalışıyorlar onu anlamaya çalışıyorum eksik de olsa anlatmaya çalışıyorlar bana. Ben tansiyon hastasıyım ama buna rağmen evlatlarıma bakmaya çalışıyorum” dedi.
Evlatlarının yaşama sebepleri olduğunu anlatan anne, “Ben bir anne olarak evlatlarıma bakmakla mutluyum. Anne kelimesini duymak çok güzel bir duyguydu ama ben hiçbir zaman duyamadım. Beni sadece engelli çocuğu olan anlar. Eşim baba kelimesini duymadı, ben de anne kelimesini duymadım. Ben 29 yıllık evliyim. 27 yıldır anne kelimesini hiç duymadım hiç hissetmedim. Anne kelimesini duymak istiyorum” ifadesini kullandı.
27 yıldır “anne” kelimesine hasret
